Мамы асуджаных па арт. 328 галадаюць, каб сустрэцца з Лукашэнкам.

 BELSAT 

Ужо больш за тры дзясяткі грамадзянак Беларусі трымаюць галадоўку на знак пратэсту супраць несправядлівых прысудаў і празмернага пакарання іхных дзяцей, асуджаных за абарот наркатычных рэчываў. «Матчын рух 328» спадзяецца, што ў справу ўмяшаецца кіраўнік краіны, бо міністру ўнутраных справаў і судам яны ўжо не вераць.

Прыблізна кожны трэці зняволены ў нашых турмах сядзіць менавіта паводле гэтага артыкулу Крымінальнага кодэксу. Сын Наталлі Шарыпы – у спісе тых, каго абвінавацілі ў «незаконным абароце наркатычных рэчываў»: чатырнаццаць гадоў турмы для дваццацігадовага маладзёна. Частка сур’ёзная – арганізаваная група.

«Доказы не тое каб сумнеўныя, іх проста няма. Іх узялі як быццам з муляжом, то бок нават натуральнага рэчыва не было. Вага гэтага муляжа ўдвая павялічылася», – кажа Наталля Шарыпа з «Матчынага руху 328».

І такіх гісторыяў – сотні, калі не тысячы. Праваабаронцы кажуць пра шматлікія парушэнні ды судовыя канвееры.

«Мы даволі часта сутыкаемся з тым, што замест часткі першай [арт. 328] ставяць у віну частку трэцюю. Па цалкам недапушчальных доказах. Суды фактычна ідуць насустрач следчым і прымаюць абвінаваўчы ўхіл», – кажа Андрэй Бандарэнка з праваабарончай арганізацыі «Платформа».

А таму неабходна максімальна прыцягваць увагу да праблемы, мяркуюць прадстаўніцы Руху маці 328. Напярэдадні дванаццаць жанчын сабраліся ў вёсцы Востраў Пухавіцкага раёну і ў Калінкавічах на Гомельшчыне ды абвесцілі пра бестэрміновае галадаванне. Сёння да іх далучыліся магілёўскія ўдзельніцы руху. Асноўныя патрабаванні кабет, якія лічаць сваіх сваякоў незаконна асуджанымі – сустрэча з кіраўніком краіны, перагляд справаў і як вынік – вызваленне арыштаваных.

«Хацелася б, каб гонар мундзіра быў больш каштоўны для тых людзей, якія носяць пагоны. Каб яны перасталі ляпіць справы пад адзін капыл: не ўстаноўленае тое, не ўстаноўлены час, не ўстаноўленае месца», – кажа Алена Кузьміна з «Матчынага руху 328».

І галадоўніц ужо пачулі. Учора ўвечары ў калінкавіцкую кватэру, дзе галадавалі некалькі актывістак, з’явіліся гарадскія чыноўнікі і запрапанавалі жанчынам сустрэчу 2-га траўня ў Адміністрацыі прэзідэнта. Вось толькі сустракацца з Наталляю Качанавай маці асуджаных плануюць ехаць галоднымі, бо галоўная іхная мэта – сустрэцца з кіраўніком дзяржавы.

Ларыса Жыгар, стваральніца «Матчынага руху 328», заяўляе, што «галадаванне – бестэрміновае»

«Будзем стаяць да таго часу, пакуль улады нас не пачуюць», – кажа Жыгар.

Маюць актывісткі і больш аддаленыя прапановы – увесці змены ў заканадаўства ў бок змяншэння тэрмінаў зняволення за наркотыкі або дыферэнцыяваць пакаранне ў залежнасці ад ступені віны. З гэтым катэгарычна не пагаджаецца Міністэрства ўнутраных справаў.

«Бо спажывец сам па сабе – гэта рынак, утварэнне наркатычнага рынку ў краіне. Не займацца ўнутраным спажываннем, а проста змагацца з каналамі – гэта занадта аднабока, выніку не прынясе», – сцвярджае міністр унутраных справаў Ігар Шуневіч.

Праціўнікі ж артыкулу 328 адзначаюць, што часта яго выкарыстоўваюць і ў палітычных мэтах, для барацьбы з нязгоднымі або папросту дзеля выканання ўласных планаў ды атрымання чарговых зорачак на пагонах. Бо як яшчэ патлумачыць, што пры афіцыйна нізкім узроўні злачыннасці і беспрацоўя нашая краіна – адзін з еўрапейскіх лідараў у колькасці асуджаных? У лютым кіраўнік дзяржавы таксама звярнуў увагу на гэтую праблему.

«Ці не хаваецца за дасягнутымі поспехамі барацьба з дробнымі збытчыкамі наркотыкаў ці тымі, хто ўжо сеў на гэтую іголку? Ну, а дзе тыя, хто сёння партыямі пастаўляюць гэтую наркату ў Беларусь?», – пытаўся Лукашэнка.

МУС Беларусі не прапаноўвае аніякай рэсацыялізацыі ў будучыні тым 17-ці, 18-цігадовым падлеткам, якія выйдуць на волю ў 27-28 гадоў. А паводле даследаванняў CASE Belarus, амаль палова асуджаных беларусаў не маюць ані прафесіі, ані досведу працы. Зламаць значна прасцей, чымся выправіць, кажа народная мудрасць.

Сцяпан Святлоў

Рекомендуем прочитать

Отправить ответ

avatar
7777
  Подписаться  
Уведомить